|
بافتگردانی آیات قرآن در تاریخ جهانگشای جوینی
|
طاهره میرهاشمی1   ، فاطمه سلطانی |
|
|
|
چکیده: (1725 مشاهده) |
| معنای متن از منظر معنیشناسی کاربردی، در پیوند با بافت شکل میگیرد و مطالعه و درک معنی وابسته به بافت درونزبانی و بافت برونزبانی است. بر این اساس وقتی متنی از بافت اولیه خود جدا (بافتزدایی) و در بافتی دیگر به کار میرود (بازبافتسازی)، روابطی تازه بین متن و عناصر بافت جدید شکل میگیرد که درمجموع به آن بافتگردانی گفته میشود. در پژوهش حاضر بافتگردانی آیات قرآن در تاریخ جهانگشای جوینی بررسی شده است. دستاورد پژوهش نشان میدهد که جوینی در بافتزدایی آیات قرآن به لحاظ ساختار صوری بیشتر به بافتزدایی بخشی از یک آیه پرداخته و با این شیوه توانسته با حذف بافت موقعیتی آیات آنها را با هدف و منظور خود همسو کند. او در بازبافتسازی آیات ازنظر ساختار صوری آنها را غالباً در جایگاه یکی از اجزای جمله به کار برده و از حیث اغراض کاربرد به منظور توضیح و توصیف؛ توجیه شرعی؛ بیان مواضع فکری خود و... به بازبافتسازی آیات قرآن پرداخته است. |
|
| واژههای کلیدی: معنیشناسی، بافت، بافتگردانی، تاریخ جهانگشای جوینی، آیات قرآن |
|
|
متن کامل [PDF 306 kb]
(830 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1401/4/13 | پذیرش: 1401/4/10 | انتشار: 1401/4/10
|
|
|
|
|
|
