pazhuhesh dini

fa معناشناسی واژه‌های «امانی» و «اٌمنیه» در بافتارِ آیات قرآن‌کریم A Semantic Analysis of the Words “Amani” and “Omniyyah” in the Context of the Verses of the Holy Quran تخصصي Special پژوهشي Research منظور از معناشناسی واژههای «اَمانی» و «اُمنیه» در بافتار آیاتِ قرآن کریم، تحلیل معناشناختی این واژهها در بافت زبانی و موقعیتی آنهاست. در این تحلیل علاوه بر سیاق، آیات نظیر، اسباب نزول، مردم شناسی مخاطبان و سبک ارجاعی قرآن کریم آن‌گونه که ونزبرو ادعا میکند، نیز لحاظ میگردد. از معناشناسی واژههای «اَمانی» و «اُمنیه» در بافتارِ آیاتِ قرآن کریم این نتیجه کلی حاصل میشود که این واژهها در تمام کاربردهای قرآنی خود با مفهوم «وعده» ارتباط معناشناختی نزدیکی دارند و به معنای «وعدههای» خوشایندی هستند که انسان به خود و پیروان خود میدهد. مصادیقی از اَمانی، وعدههایی باطل و ناشی از فریبکاری شیطان هستند: مانند وعده داخل شدن در بهشت و رهایی سریع از آتش جهنم که یهودیان غرق در گناه دل خود را به آنها خوش کرده بودند و بی‌هیچ مستندی از وحی و تورات در این باره گمانهزنی میکردند. اما گاهی مصداقِ این وعدهها حق است: چنانکه در آیه 52 سوره حج، مصداقِ واژه «اُمنیه»، «وعده فرج» است که انبیا و رسولان الهی آن را از وحی دریافت کرده و دلهای خود و پیروان خود را با آن محکم میکردند: این آیه در ارجاع به «وعده فرج» که در زبور حضرت داود علیه‌السلام قرار دارد، بیان شده است و تعبیر «القای شیطان» در این آیه، در ارجاع به پاسخ نمادین به شیطان در مراسم رمی جمرات بیان شده است. این مراسم در سرزمین «منا» انجام میشود که نام آن با واژه «اُمنیه» هم ریشه است. The present study aims at the semantic analysis of the words “amani” and “omniyyah” in the linguistic context and situational context of the verses of the holy Quran. In this analysis, in addition to the context, analogous verses, the cause of revelation, the anthropology of the audience and the referential style of the holy Quran, as Wansbrough claims, are also considered. Based on the semantic analysis of the words “amani” and ‘omniyyah” in the contexts of the verses of the holy Qur'an, it can be generally concluded that these words are closely related to the concept of “wa’dah” in all their Quranic uses, and they refer to the blissful promises that one makes to himself or his followers. Some examples of “amani” are the false promises made by Satan's deception such as the promise of entering the Heaven and quick deliverance from the fire of the Hell, which the sinful Jews rejoiced in and they speculated about without any evidence from the revelation or the Torah. But sometimes the example of these promises is truthful as, in verse 52 of Surah al-Hajj, the example of the word “omniyyah” is “the promise of faraj” which the prophets and messengers of God received from the revelation and with which they assured themselves and their followers: this verse has been mentioned in reference to “the promise of faraj” which is in the Zabur of Prophet David (p.b.u.h.), and  the phrase “Satan’s inculcation” in this verse has been mentioned in reference to the symbolic response to the Satan in the Rami al-Jamrat ceremony. This ceremony is held in the land of “Mena”, which has the same root as that of the word “omniyyah”. اَمانی, اُمنیه, بافت زبانی, بافت موقعیتی, سبک ارجاعی amani, omniyyah, linguistic context, situational context, reference style 143 166 http://pdmag.ir/browse.php?a_code=A-10-323-102&slc_lang=fa&sid=1 Farhad Zeinali Behzadan فرهاد زینلی بهزادان farhadzeinali@gmail.com 10031947532846003004 10031947532846003004 Yes