pazhuhesh dini

fa جلوه‌های بلاغت و زیبایی در دعای هفتم صحیفه سجادیه Manifestations of Eloquence and Beauty in the Seventh Supplication of Ṣaḥīfah Sajjādīyah تخصصي Special پژوهشي Research صحیفه ی سجادیه یکی ازمواریث معرفتی شیعی و از جمله آثار به جا مانده سیدالساجدین امام زین‌العابدین % است که در نیمهی دوم قرن نخست هجری در زمینه عرض نیاز بندگان به آستان قاضی الحاجات به رشتهی نوشته درآمد. این منبع عظیمشناختی واین منظومهی بزرگ دعایی علاوه برکارکرد اخلاقی-حکمی که به محتوا و درون‌مایه‌های آن مربوط می‌شود، به دلیل شکوهمندی تعبیر کارکرد ادبی - بلاغی و زیبایی شناختی نیز دارد. این کتاب گرانسنگ نزدیک به صدبار ترجمه، شرح و تفسیر شده است. شایان ذکر است رویکرد شارحان و مفسران این اثر گرانبها غالباً به تحلیل محتوی اختصاص داشته، تبیین جنبه های بلاغی و زیبایی شناختی آن کمتر مورد توجه قرارگرفته است اما مقاله پیشارو پژوهشی نظری از نوع تحلیلی - توصیفی است که با عنوان «بررسی جلوههای بلاغت و زیبائی در دعای هفتم از صحیفهی سجادیه» دعای یاد شده را با معیار دانش بلاغت مورد بازکاوی قرار داده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که همه راهکارهای بلاغی و صنایع ادبی که در این دعا به‌کار گرفته شد، با مقتضای حال که معیار زیبایی‌شناسی در دانش بلاغت است، مطابقت داشته، بر اثر بخشی دعا می افزاید. شایان ذکر است فراوانی استعاره و تصاویر برآمده از آن وجه غالب عناصر ادبی در این دعا است. The Ṣaḥīfah Sajjādīyah is one of the Shiite intellectual heritages and among the works left behind by Seyyed al-Sājidīn Imām Zain al-ʿĀbidīn (as), which was written in the second half of the first century of the Hijri in the context of expressing the need of the servants to Allah the Almighty, the provider of needs. This huge source of knowledge and this great prayer system, in addition to the moral-wise function related to its content and themes, also has a literary-rhetorical and aesthetic function due to the magnificence of the interpretation. This precious book has been translated, explained and interpreted nearly a hundred times. It is worth mentioning that the approach of commentators of this precious work is often devoted to content analysis, but the explanation of its rhetorical and aesthetic aspects has received less attention. However, this is a theoretical research article of analytical-descriptive type, which under the title "Investigation of Manifestations of eloquence and beauty in the seventh supplication of Ṣaḥīfah Sajjādīyah" has re-examined the mentioned supplication with the criterion of rhetorical knowledge. The findings of the research show that all the rhetorical strategies and literary techniques that were used in this supplication corresponded to the needs of the audience, which is the criterion of aesthetics in the science of rhetoric, and adds to the effectiveness of the prayer. It is worth mentioning that the abundance of metaphors and images derived from it, is the dominant aspect of literary elements in this supplication. صحیفه سجادیه, دعای هفتم, بلاغت, استعاره, قصر, بدیع, فصل و وصل Ṣaḥīfah Sajjādīyah, Seventh Supplication, Rhetoric, Metaphor, Qasr, Exquisite, Separation and connection. 19 38 http://pdmag.ir/browse.php?a_code=A-10-323-133&slc_lang=fa&sid=1 Ali Awsat Khanjani علی اوسط خانجانی dr_khanjanii@yahoo.com 10031947532846004062 10031947532846004062 Yes Abolfazl Rezaei ابوالفضل رضائی A_Rezayi@sbu.ac.ir 10031947532846004063 10031947532846004063 No