این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی روششناسی سید قطب در کتابالتصویر الفنی فی القرآنمیپردازد. هدف اصلی، تحلیل دو محور کلیدی «عینیت» و «کلنگری» در رویکرد وی است و این مهم در سه چارچوب نظری تحلیل شد: 1- اثباتگرایی (تکیه بر مشاهده تجربی)، 2- تفسیرگرایی (تأکید بر فهم ذهنی)، 3- رئالیسم انتقادی (ترکیب نقد و فهم). یافتهها نشان میدهد سید قطب از سویی با تأکید بر «منطق وجدانی» (درک شهودی و قلبی معانی قرآن) و مفاهیمی مانند «بداهت ادراک»، به مکتب تفسیرگرایی (هرمنوتیک) نزدیک میشود که بر «اصل همدلی» تأکید دارد. از سوی دیگر، با نقدپذیری، توجه به ترتیب نزول آیات و بهرهگیری از روشهای میانرشتهای (مانند تحلیل موسیقایی و تصویرسازی)، وجوهی از رئالیسم انتقادی را نیز نشان میدهد. نوآوری این تحقیق در تبیین تعامل پیچیدهی این روشها و ارائهی الگویی منسجم برای خوانش ادبی قرآن است که هم از ذهنیتگرایی محض پرهیز میکند و هم به محدودیتهای روشهای تجربی توجه دارد.
Seyyedi S H, Momayezi S. A Methodological Perspective on Literary Studies of the Quran: A Case Study of Al-Taswīr al-Fannī fī al-Qur’ān by Sayyid Qutb. 3 2026; 25 (52) :199-225 URL: http://pdmag.ir/article-1-2446-fa.html
سیدی سیدحسین، ممیزی سعیده. نگاهی روش شناسانه بر مطالعات ادبی قرآن موردکاوی کتاب "التصویر الفنی فی القرآن" اثر سید قطب. پژوهش دینی. 1405; 25 (52) :199-225